ΑΣΒΕΣΤΙΟ

Το ασβέστιο είναι ένα μέταλλο ζωτικής σημασίας για τα παιδιά. Παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη δημιουργία γερών και υγιών οστών και γι' αυτό είναι απολύτως απαραίτητο στον παιδικό οργανισμό που αναπτύσσεται. Η συμβολή του, όμως, στην καλή υγεία δεν περιορίζεται εκεί. Εκτελεί και άλλες σημαντικές λειτουργίες στον παιδικό οργανισμό: χαρίζει γερά δόντια, βοηθά στην πήξη του αίματος και, ακόμη, δημιουργεί ασπίδα προστασίας απέναντι στην οστεοπόρωση, μια νόσο των οστών που τα κάνει εύθραυστα και επιρρεπή στα κατάγματα.

Είναι βασικό, λοιπόν, από πολύ μικρό το παιδί να καταναλώνει τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, προκειμένου να εξασφαλίσει καλή υγεία και σωστή σκελετική ανάπτυξη. Tο γάλα, το γιαούρτι και το τυρί είναι από τις πλουσιότερες πηγές πρόσληψης ασβεστίου και αποδίδουν περίπου το 55% της ποσότητάς του που προσλαμβάνεται από τη διατροφή. Γι' αυτό και οι γονείς πρέπει να φροντίσουν, ώστε αυτές οι τροφές να περιλαμβάνονται στο καθημερινό διαιτολόγιο του μικρού τους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένα μικρό παιδί χρειάζεται καθημερινά 1.000mg ασβεστίου. Αυτά μπορούν να καλυφθούν από:
•4 ποτήρια γάλα (πλήρες ή αποβουτυρωμένο)
•2 ποτήρια γάλα και 100 γραμμάρια φέτα ή 80 γραμμάρια γραβιέρα (τα σκληρά τυριά είναι πιο πλούσια σε ασβέστιο)
•1 ποτήρι γάλα και 1 κύπελλο γιαούρτι και λίγο τυρί

Ενισχύουν το ρόλο του ασβεστίου
Δεν αρκεί το παιδάκι να παίρνει αρκετό ασβέστιο με την τροφή του. Το ασβέστιο αυτό πρέπει να αφομοιωθεί κιόλας από τον οργανισμό του. Πρέπει, δηλαδή, να απορροφηθεί σωστά από το έντερο, να περάσει στην κυκλοφορία του αίματος και να φτάσει στα οστά, στα δόντια και αλλού. Στην αποτελεσματική απορρόφηση του ασβεστίου συντελούν πολλοί παράγοντες, το σημαντικότερο όμως ρόλο τον παίζουν οι βιταμίνες D και C. Γι' αυτόν το λόγο το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα εμπλουτίζονται συνήθως με τις συγκεκριμένες βιταμίνες. Ένας ακόμη παράγοντας που βοηθά στην εντερική απορρόφηση του ασβεστίου είναι η λακτόζη (ένας υδατάνθρακας που περιέχεται στο γάλα). Όμως, μερικά παιδάκια πάσχουν από δυσανεξία στη λακτόζη, με αποτέλεσμα η πέψη να συνοδεύεται από πόνο στην κοιλιά, από διάρροια κ.λπ. Ευτυχώς, τα παιδιά αυτά, που δεν μπορούν να χωνέψουν το γάλα, δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα δυσανεξίας με το γιαούρτι ή το τυρί. Τα τρόφιμα αυτά περιέχουν το απαραίτητο ένζυμο λακτάση, το οποίο διασπά τη λακτόζη και τη μετατρέπει σε γαλακτικό οξύ. Η λακτάση δεν προκαλεί παρόμοια προβλήματα. Γι' αυτό, σε αυτές τις περιπτώσεις, το γιαούρτι και το τυρί μπορούν να αντικαταστήσουν επάξια το γάλα όσον αφορά στο ασβέστιο και σε άλλα θρεπτικά συστατικά της παιδικής διατροφής.

Πόσο ασβέστιο;
Στον πίνακα αναγράφεται η συνιστώμενη ημερήσια δόση ασβεστίου από τη γέννηση έως την ενηλικίωση.

Περίοδος ζωής Ασβέστιο (mg/ημέρα)
Βρεφική ηλικία (0-6 μηνών) 360
Νηπιακή ηλικία (6-12 μηνών) 540
Παιδική ηλικία 1.000
Εφηβεία 1.500
Ενηλικίωση 1.200

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ

Οι διατροφικές απαιτήσεις των εφήβων επηρεάζονται αρχικά από την φυσιολογική εξέλιξη αλλά και από την ταυτόχρονη απότομη αύξηση της ανάπτυξης. Η εφηβεία είναι μία κυρίως αναβολική περίοδος, με αύξηση του ύψους και του βάρους, και αλλαγές στην σύσταση του σώματος, η οποίες καταλήγουν σε αύξηση της μυϊκής μάζας, σε αλλαγές στην ποσότητα και στην κατανομή του λίπους και στην μεγέθυνση των κυριοτέρων οργανικών συστημάτων.

Επίσης είναι μία μοναδική περίοδος διαμόρφωσης των φυσιολογικών, ψυχοκοινωνικών και γνωστικών επιπέδων, τα οποία επηρεάζουν και τις διατροφικές επιλογές του εφήβου.

Η διατροφική του φροντίδα πρέπει να περιλαμβάνει την απότομη ανάπτυξη, την ωρίμανση και τις ψυχοκοινωνικές αλλαγές εξατομικευμένα. Σχετικά με την ανάπτυξη θα πρέπει να δοθεί έμφαση σε τρία σημεία: στην ένταση της απότομης εφηβικής ανάπτυξης, στην διάρκεια και στις διαφορές που παρουσιάζονται ανάμεσα στα δύο φύλα όσον αφορά την έναρξη της.

Ένα έφηβο κορίτσι βιώνει την πιο απότομη αύξηση της ταχύτητας ανάπτυξης μεταξύ τα 10 – 13 του χρόνια και ένα έφηβο αγόρι 2 χρόνια μετά, δηλαδή από τα 12 –15 του χρόνια. Με αυτή την περίοδο συνήθως τελειώνει και η περίοδος της απότομης ανάπτυξης και για το ύψος αλλά και για το βάρος. Η περίοδος αυτή προσδίδει περίπου το 15% του τελικού ενήλικου ύψους και το 50% του τελικού ενηλίκου βάρους.

Επειδή οι διατροφικές απαιτήσεις σχετίζονται άμεσα με την απότομη αύξηση της σωματικής μάζας, είναι απολύτως λογικό το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες διατροφικές απαιτήσεις εμφανίζονται κατά το τελευταίο έτος της μέγιστης ανάπτυξης.

Τα άτομα, τα οποία έρχονται σε καθημερινή επαφή με τους έφηβους αθλούμενους και ασχολούνται με την εκπαίδευση τους θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένα σχετικά με το πώς σκέφτονται οι έφηβοι, ώστε να είναι δραστικοί στην προαγωγή της σωστής διατροφής και καλής υγείας.

Κατά την περίοδο αυτή, της ανάπτυξης και της ωρίμανσης, οι έφηβοι αθλητές μπορεί να γνωρίζουν μόνο τα βασικά όσον αφορά τις απαιτήσεις του αθλήματος τους, αλλά παράλληλα είναι τρομερά ανυπόμονοι να πετύχουν. Έτσι στηρίζονται στις λιγοστές εμπειρίες τους και σε πληροφορίες από διάφορες πηγές, μερικές των οποίων μπορεί να καθοδηγούνται από άλλα συμφέροντα.

Συχνά οι έφηβοι επιστρατεύουν οτιδήποτε χρειάζεται ώστε να επιτύχουν τους στόχους τους, χωρίς να τους απασχολούν οι συνέπειες. Ο κοινός στόχος κατά γενική ομολογία των έφηβων αθλητών είναι να γίνουν «μεγαλύτεροι, γρηγορότεροι και πιο δυνατοί» και για τις έφηβες «λεπτότερες και γρηγορότερες». Για αυτούς τους λόγους, το να μάθεις στον «εύπλαστο» έφηβο τους παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία του και την αθλητική του απόδοση είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Έρευνες έδειξαν ότι αν και οι καθηγητές και οι προπονητές είναι η πρωταρχική πηγή διατροφικών πληροφοριών για τους έφηβους, η γνώση αυτών σχετικά με διατροφικά θέματα είναι κάτω της μέσης. Η συνεχής εκπαίδευση αυτών συνίσταται και προσπαθείτε παγκοσμίως.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΠΑΛΗ ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΩΝ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Μοναδικές στιγμές ελεύθερης πάλης που συναντούμε στο πανηγύρι των Αγίων 12 Αποστόλων Σοχού...


ΠΗΓΗ:

sohos fm

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗ

ΜΙΝΩΙΚΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

539

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο παιδίατρος είναι η παιδική παχυσαρκία. Δυστυχώς, η συχνότητά της φαίνεται να αυξάνει παράλληλα με την αύξηση των κινδύνων της στην ενήλικη ζωή.

Η παχυσαρκία στις ημέρες μας έχει πάρει διαστάσεις "επιδημίας" και για τις προηγμένες χώρες αποτελεί σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Πού όμως βρίσκεται η ρίζα του κάκου. Ο Αγγλος ποιητής William Wordworth έλεγε ότι "το παιδί είναι ο πατέρας του ανθρώπου". Μήπως λοιπόν η εξήγηση για το υπερβολικό βάρος του παχύσαρκου βρίσκεται στην παιδική του ηλικία;

Στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι ένα στα τέσσερα παιδιά είναι υπέρβαρο! Πριν από όλα, πρέπει να δοθεί ένας σωστός ορισμός της παιδικής παχυσαρκίας. Ένας ενήλικος έχει σταθερό ύψος και με το πέρασμα του χρόνου το μόνο που μπορεί να αλλάξει είναι το βάρος του. Στο ύψος του αντιστοιχεί ένα ιδανικό βάρος με μία απόκλιση. Αν το βάρος του είναι μεγαλύτερο από την τιμή της υψηλότερης απόκλισης, θεωρείται υπέρβαρος.

Το παιδί από τη γέννησή του μέχρι την ηλικία των 19 έως 20 ετών παρουσιάζει μία αύξηση του βάρους αλλά και του ύψους. Αν αυτά τα δύο μεγέθη αυξάνουν κατά τρόπο αρμονικό, το σώμα έχει σωστές αναλογίες. Αν η αύξηση του βάρους είναι ταχύτερη από την αύξηση του ύψους, το παιδί είναι υπέρβαρο. Έπειτα από μελέτες που έχουν γίνει σε χιλιάδες παιδιά, έχουν καθοριστεί ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές βάρους και ύψους για κάθε ηλικία με μία απόκλιση.

Στο βιβλιάριο υγείας του παιδιού υπάρχουν διαγράμματα, στα οποία φαίνεται πόσο πρέπει να είναι το ύψος σε σχέση με την ηλικία και πόσο πρέπει να είναι το βάρος σε σχέση με το ύψος. Για να καταλάβουν λοιπόν οι γονείς αν το παιδί τους είναι χοντρό, πρέπει να ζητήσουν από το γιατρό να το ζυγίσει, να το μετρήσει και να ελέγξει τις αναλογίες του με βάση τα διαγράμματα του βιβλιαρίου υγείας, ή να χρησιμοποιήσετε ένα από τα εργαλέια μας στους "μετρητές υγείας" που ονομάζετε "διακύμανση βάρους / ύψους για παιδιά / βρέφη". Το πιο πρώιμο σημείο πάχυνσης είναι μία μεγάλη αύξηση βάρους τον πρώτο χρόνο ζωής. Αν το παιδί πάρει περισσότερα από 7,5 κιλά, οι πιθανότητες να γίνει παχύσαρκος ενήλικος είναι τριπλάσιες από ένα άλλο παιδί. Το δεύτερο ερώτημα είναι ποια παιδιά κινδυνεύουν να παχύνουν περισσότερο.

Δυστυχώς και εδώ "αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα". Έχει, δηλαδή, παρατηρηθεί ότι, όταν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι, στο 80% των περιπτώσεων, το παιδί θα είναι επίσης παχύσαρκο. Όταν μόνο ο ένας γονέας είναι παχύσαρκος, το παιδί είναι και αυτό παχύσαρκο, στο 40% των περιπτώσεων. Απεναντίας, όταν και οι δύο γονείς έχουν φυσιολογικό βάρος, το παιδί γίνεται παχύ μόνο στο 7% των περιπτώσεων. Παρά τις εκτεταμένες έρευνες δεν είναι ακόμη γνωστό σε ποιο ποσοστό ευθύνεται η κληρονομικότητα και σε ποιο ο τρόπος ζωής. Αυτό συμβαίνει γιατί οι γονείς δίνουν στο παιδί τα γονίδια τους, αλλά και το ανατρέφουν με τις δικές τους συνήθειες. Μία γενετική πληροφορία χρειάζεται και το κατάλληλο περιβάλλον για να εκφραστεί και, όταν λέμε περιβάλλον, εννοούμε τον τρόπο ζωής του παιδιού, δηλαδή τη διατροφή και τη φυσική άσκηση. Τα παχύσαρκα παιδιά είναι σε σχέση με τα υπόλοιπα λιγότερο κινητικά, βλέπουν πολύ περισσότερη ώρα τηλεόραση και παίζουν με ηλεκτρονικούς υπολογιστές πιο συχνά. Επίσης, τρώνε περισσότερα λιπαρά και λιγότερους υδατάνθρακες, λιγότερο ή καθόλου πρόγευμα, ενώ, αντίθετα, απολαμβάνουν ένα πιο πλούσιο δείπνο. Ποιος όμως φταίει γι' αυτό; Κατά κύριο λόγο οι γονείς.

Η διατροφή των παιδιών είναι πράγματι ένας καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της σύστασης του σώματος. Τα λιποκύτταρα είναι τα κύτταρα του σώματος που είναι εξειδικευμένα στην αποθήκευση του λίπους. Το μέγεθός τους αυξάνεται μέχρι την ηλικία των έξι χρόνων -και ειδικά τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού- ενώ από τα επτά έως τα είκοσι αυξάνεται ο αριθμός τους. Αν εμφανιστεί παχυσαρκία στα πρώτα χρόνια της ζωής, λέγεται υπερτροφική και μπορεί να είναι παροδική, ενώ, εάν εγκατασταθεί μετά το έκτο έτος της ηλικίας, λέγεται υπερπλαστική και είναι μονιμότερη. Μερικές μελέτες έδειξαν ότι οι δύο κρίσιμες περίοδοι αύξησης του λίπους είναι στα έξι χρόνια και η εφηβεία.
Το τρίτο ερώτημα που γεννιέται είναι αν υπάρχει ή όχι συσχέτιση της παιδικής παχυσαρκίας με την παχυσαρκία των ενηλίκων. Έχει παρατηρηθεί ότι περίπου τα μισά από τα παιδιά που είναι υπέρβαρα σε ηλικία ενός έτους συνεχίζουν να είναι υπέρβαρα και μετά τα 21 τους. Αντίθετα, από τα παιδιά που είναι λεπτά ή κανονικά ενός έτους, μόνο 20% θα γίνουν παχύσαρκα στα 21 τους.

Χρειάζονται όμως ακόμη πολλές μελέτες και πολυετής παρακολούθηση για να αποσαφηνιστεί εάν η παιδική παχυσαρκία συνεχίζεται και κατά την ενηλικίωση.
Αντίθετα, τα άμεσα αποτελέσματα της παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία είναι γνωστά:
1. Τα παχύσαρκα παιδιά είναι συνήθως ψηλότερα από τα υπόλοιπα.
2. Στα παχύσαρκα κορίτσια αρχίζει νωρίτερα η έμμηνος ρήση.
3. Αγόρια και κορίτσια έχουν τεράστια κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα λόγω του βάρους τους, γεγονός που τους δημιουργεί έντονα συμπλέγματα κατωτερότητας, ψυχολογική αστάθεια και πολλές φορές περιθωριοποίηση.
Όπως και για τις περισσότερες ασθένειες, η ιατρική προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες όταν καλείται να προλάβει παρά να θεραπεύσει. Αυτήν τη στιγμή τα μόνα όπλα κατά της παιδικής παχυσαρκίας είναι η σωστή διατροφή και η συστηματική άσκηση.


Επιμέλεια Βασίλειος Κολλάρος τελοιόφοιτος του τμήματος Διαιτολογίας διατροφής του Χαροκοπειου Πανεπιστήμιου Αθηνών

ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

Μια από τις πλέον εκφραστικές ομάδες ασκήσεων της Ρ.Α.Γ. είναι οι κυματισμοί. Οι κυματισμοί προσδίδουν στην κίνηση μια πλαστικότητσ, η οποία χαρακτηρίζει μια έμπειρη και ταλαντούχα γυμνάστρια. Οι κυματισμοί χρησιμοποιούνται σαν ασκήσεις χωρίς όργανο αλλά και στην τεχνική των ασκήσεων με όργανο.

Ας προσεγγίσουμε την ένοια του κυματισμού από την πλευρά της φυσικής, όπου έχουμε τον παρακάτω ορισμό. Κύμα λέγεται η διάδοση μιας διαταραχής μέσα σε ελαστικό σώμα, κατά την διάδοση αυτή γίνεται μεταφορά ενέργειας από το ένα σημείο στο άλλο του ελαστικού σώματος.

Στους κυματισμούς στο ανθρώπινο σώμα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Υπάρχει μεν κυματοειδής κίνηση στο σώμα υπό μορφή εγκάρσιου κυματισμού, η κίνηση όμως αυτή επιτυγχάνεται με την βοήθεια των αντίστοιχων μυικών ομάδων, οι οποίες δίνουν κίνηση διαδοχικά στις διάφορες αρθρώσεις. Με τον τρόπο αυτό έχουμε έχουμε μια μεταφορά ενέργειας από άρθρωση σε άρθρωση. Η ικανότητα της γυμνάστριας να πετύχει την αλλαγή της μυικής έντασης και χαλάρωσης κάθε φορά την κατ΄λληλη στιγμή και με τις ανάλογες μυικές ομάδες, δίνει στην ροή του κυματισμού την απαιτούμενη πλαστικότητα και φυσικότητα.

άλλη απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία των κυματισμών, και ειδικά του κορμού και ολόκληρου του σώματος, είναι η καλή ευλυγισία στην οσφυική και θωρακική μοίρα της σπονδυλικής σ΄τηλης.