Η Ρυθμική Γυμναστική ανακαλύφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και βασίστηκε σε μια ιδέα των I.G. Noverre (1722-1810), F. Delsarte (1811-1871) and R. Bode (1881) για ασκήσεις όπου θα κυριαρχούσαν η έκφραση της κίνησης και του χορού, ωστόσο έγινε Ολυμπιακό Άθλημα για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984.
Στην αρχή λεγόταν μοντέρνα Γυμναστική και πήρε την τελική μορφή της τα τελευταία χρόνια. Η Ρυθμική Γυμναστική είναι γυναικείο άθλημα και περιλαμβάνει διάφορες ασκήσεις, που εκτελούνται από τις διαγωνιζόμενες αθλήτριες με μουσική υπόκρουση. Η Ρυθμική Γυμναστική είναι ένας όμορφος συνδυασμός χορού, αισθητικής και αθλητικών ασκήσεων στις οποίες βαθμολογούνται οι αθλήτριες από μια κριτική επιτροπή. Οι ασκήσεις εκτελούνται σε έναν χώρο 13 Χ 13 m και η διάρκεια έχει καθοριστεί σε 1:15 λεπτά για τις ατομικές ασκήσεις και 2:15-2:30 για
τις ομαδικές ασκήσεις. Η ρυθμική Γυμναστική περιλαμβάνει τις εξής ασκήσεις για τις αθλήτριες: Σχοινάκι, κορίνες, ασκήσεις με μπάλα, στεφάνι και κορδέλες.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο site της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Γυμναστικής http://www.fig-gymnastics.com/
8/2/10
ΡΥΘΜΙΚΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
6/2/10
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΑ ΠΑΛΙΑ
Στην παραπάνω φωτογραφία απεικονίζεται η ομάδα του Παλαιστικού Συλλόγου Ψαχνών το 2001 σε φιλική συμμετοχή της ΕΑΛ της Πάλης στη Λάρισα. Αυτή ήταν μία από τις δραστηριότητες του συλλόγου μας από τότε που συνδύαζε αγώνες, εμπειρίες και εκδρομές αφού ακολουθούσαν και οι γονείς μαζί μας.
Στην παραπάνω φωτογραφία μπορεί κανείς να διακρίνει τους παρακάτω αθλητές σε μικρή ηλικία:
- Μιλτιάδη Μπέλλο
- Παναγιώτη Μπέλλο
- Ιωάννα Μπέλλου
- Γεώργιο Μπέλλο
- Νίκο Τάρλα
- Κυριάκο Τάρλα
- τον πιο μικρό τότε Σταύρο Τάρλα
- Πλατή Κώστα
- Αρνάρη Δημήτρη
- Καρατζά Τάσο
- Μπούρο Νίκο
- Μούτουπα Κατερίνα
- τον εκλιπόντα Μακρή Παναγιώτη ( που πιστεύουμε να βλέπει από κει ψηλά τις επιτυχίες των συναθλητών του)
- Χουλιάρα Τάσο
- Μαχαίρα Νίκο
- Αλεξίου Σταύρο
- Λημνιό Σάββα
- Αλέξη
- τον Ολυμπιονίκη Κώστα Θάνο όπου συνεχάρει τους αθλητές
- και την Φανή Ψαθά
Αυτή φωτογραφία μας δίνει το έναυσμα να καλέσουμεόλους τους παλιούς αθλητές να μας πουν νέα από την ζωή τους, να προπονηθούν τα παιδιά τους εάν θέλουν (όσοι έχουν εννοείται παιδιά) ή να μας βοηθήσουν με όποιο τρόπο επιθυμούν.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο όμιλος Αντισφαίρισης Λαυρίου και το τμήμα της Πάλης σας προσκαλούν στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας που θα γίνει στο τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου, την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 11 το πρωί.
Θα χαρούμε πολύ με την παρουσία σας.
Αναρτήθηκε από ΠΑΛΗ-ΡΥΘΜΙΚΗ στις 12:48 π.μ. 0 σχόλια
4/2/10
Ο ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΕΛΑ ΣΤΗ ΣΚΥΡΟ
Με την αρχή του Τριωδίου και κάθε Σαββατοκύριακο των ημερών της Αποκριάς, το έθιμο του νησιού θέλει το "γέρο" και την "κορέλα" να βγαίνουν στους δρόμους και να δίνουν μία ξεχωριστή εικόνα των ημερών. Ο "γέρος" φοράει μία χοντρή μαύρη κάπα, άσπρη υφαντή βράκα και έχει στη μέση του 2-3 σειρές κουδούνια, το βάρος των οποίων μπορεί να φτάσει και τα 50 κιλά. Το πρόσωπο του καλύπτεται από προβιά μικρού κατσικιού και περπατώντας με χορευτικό ρυθμό, καταφέρνει να ηχούν μελωδικά τα κουδούνια που φοράει.
Η "κορέλα" η ντάμα του γέρου είναι ντυμένη με παραδοσιακά σκυριανά ρούχα με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο σε πλήρη αντίθεση με το μαύρο χρώμα του "γέρου" έχοντας και αυτή καλυμμένο το πρόσωπό της. Χορεύει γύρω από τον γέρο καθώς αυτός βαδίζει ανοίγοντάς του δρόμο ή προσπαθώντας να τον βοηθήσει και να τον ξεκουράσει.
Οι ικανότεροι από τους γέρους μάλιστα, αφήνουν για λίγο τους δρόμους της αγοράς, όπου συγκεντρώνεται ο κόσμος και ανεβαίνουν στο Κάστρο του νησιού. Εκεί θα κτυπήσουν τις καμπάνες στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
Τότε η "κορέλα" την ώρα που ο "γέρος" θα σταματήσει να πάρει μίαν ανάσα, θα του τραγουδήσει σκυριανό τραγούδι, παινεύοντάς τον για τις αξίες και τις χαρές του. Το δίδυμο αυτής της σκυριανής αποκριάς συνοδεύει πολλές φορές και ο "φράγκος". Αυτός ο μασκαράς, ντυμένος με παραδοσιακά ρούχα του νησιού αλλά και παντελόνι, σατιρίζει τους σκυριανούς εκείνους που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα).
Η προέλευση του εθίμου αυτού χάνεται στα χρόνια και πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν στοιχεία και ρίζες διονυσιακών τελετών και θεωρούν τις εκδηλώσεις αυτές κατάλοιπα τέτοιων εορτών.
Οι γεροντότεροι στο νησί αναφέρουν ότι ο "γέρος" και η "κορέλα", έρχονται κάθε χρόνο να θυμίσουν στους σκυριανούς κάποια θεομηνία που κατέστρεψε όλα τα ζώα του νησιού και για το λόγο αυτό ο τσοπάνης ζώστηκε τα κουδούνια των ζώων και ήρθε στο χωριό να ειδοποιήσει τους υπόλοιπους.
Μία άλλη εκδήλωση της σκυριανής αποκριάς είναι η "τράτα" που είναι αναπαράσταση ναυτικής ζωής, όπου ψαράδες στην πλειοψηφία τους, σατιρίζουν έμμετρα καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν τη κοινωνική ζωή στην Ελλάδα γενικότερα.
Με τα σατυρικά αυτά ποιήματα, αλλά και με την αμφίεσή τους, καταφέρνουν να προκαλούν την ευθυμία των θεατών της παράστασης αυτής που κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.
Την Καθαρή Δευτέρα σχεδόν όλοι οι Σκυριανοί με παραδοσιακές τοπικές στολές, κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και χορεύουν και τραγουδούν σκυριανά τραγούδια.
Η "κορέλα" η ντάμα του γέρου είναι ντυμένη με παραδοσιακά σκυριανά ρούχα με κυρίαρχο χρώμα το άσπρο σε πλήρη αντίθεση με το μαύρο χρώμα του "γέρου" έχοντας και αυτή καλυμμένο το πρόσωπό της. Χορεύει γύρω από τον γέρο καθώς αυτός βαδίζει ανοίγοντάς του δρόμο ή προσπαθώντας να τον βοηθήσει και να τον ξεκουράσει.
Οι ικανότεροι από τους γέρους μάλιστα, αφήνουν για λίγο τους δρόμους της αγοράς, όπου συγκεντρώνεται ο κόσμος και ανεβαίνουν στο Κάστρο του νησιού. Εκεί θα κτυπήσουν τις καμπάνες στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
Τότε η "κορέλα" την ώρα που ο "γέρος" θα σταματήσει να πάρει μίαν ανάσα, θα του τραγουδήσει σκυριανό τραγούδι, παινεύοντάς τον για τις αξίες και τις χαρές του. Το δίδυμο αυτής της σκυριανής αποκριάς συνοδεύει πολλές φορές και ο "φράγκος". Αυτός ο μασκαράς, ντυμένος με παραδοσιακά ρούχα του νησιού αλλά και παντελόνι, σατιρίζει τους σκυριανούς εκείνους που έβγαλαν τις βράκες και φόρεσαν παντελόνια (φράγκικα).
Η προέλευση του εθίμου αυτού χάνεται στα χρόνια και πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι υπάρχουν στοιχεία και ρίζες διονυσιακών τελετών και θεωρούν τις εκδηλώσεις αυτές κατάλοιπα τέτοιων εορτών.
Οι γεροντότεροι στο νησί αναφέρουν ότι ο "γέρος" και η "κορέλα", έρχονται κάθε χρόνο να θυμίσουν στους σκυριανούς κάποια θεομηνία που κατέστρεψε όλα τα ζώα του νησιού και για το λόγο αυτό ο τσοπάνης ζώστηκε τα κουδούνια των ζώων και ήρθε στο χωριό να ειδοποιήσει τους υπόλοιπους.
Μία άλλη εκδήλωση της σκυριανής αποκριάς είναι η "τράτα" που είναι αναπαράσταση ναυτικής ζωής, όπου ψαράδες στην πλειοψηφία τους, σατιρίζουν έμμετρα καταστάσεις και γεγονότα που αφορούν τη κοινωνική ζωή στην Ελλάδα γενικότερα.
Με τα σατυρικά αυτά ποιήματα, αλλά και με την αμφίεσή τους, καταφέρνουν να προκαλούν την ευθυμία των θεατών της παράστασης αυτής που κορυφώνεται την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.
Την Καθαρή Δευτέρα σχεδόν όλοι οι Σκυριανοί με παραδοσιακές τοπικές στολές, κατεβαίνουν στην πλατεία του χωριού και χορεύουν και τραγουδούν σκυριανά τραγούδια.
3/2/10
ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΑΛΗΣ ΛΑΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΥ
Το Σάββατο 30 Ιανουαρίου συναντήθηκαν οι σύλλογοι Πάλης Λαυρίου και Φιλαθλητικός και έκαναν κοινή προπόνηση στο κλειστό του Λαυρίου.
1/2/10
ΠΩΣ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟΒΟΗΘΑ ΤΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο ακούμε μουσική όταν τρέχουμε; Μήπως είναι ένας εύκολος τρόπος να κυλάει ευχάριστα η ώρα της προπόνησης ή συνδέεται και με άλλα βαθύτερα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης; Μια έρευνα για τη συμβολή της μουσικής στις αθλητικές επιδόσεις (Καραγιώργης & Terry, 1997), ανέδειξε 4 βασικούς τρόπους με τους οποίους η μουσική μπορεί να υποβοηθήσει τις επιδόσεις στα αθλήματα και την άσκηση.
Πρώτον, κατά τη διάρκεια της υπομέγιστης επαναληπτικής άσκησης, όπως π.χ. το τρέξιμο, η μουσική μπορεί να περιορίσει την προσοχή του αθλητή και κατά συνέπεια, να την αποσπάσει από το αίσθημα της κόπωσης. Αυτή είναι μια τεχνική την οποία πολλοί μαραθωνοδρόμοι και τριαθλητές αναφέρουν ως διαχωρισμό, δηλαδή εστίαση της προσοχής σε ερεθίσματα που δεν σχετίζονται με το έργο (σ.τ.μ. την αθλητική προσπάθεια), όπως για παράδειγμα ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο ή αριθμητικές πράξεις με το μυαλό.Ο αποτελεσματικός διαχωρισμός τείνει να προάγει μια κατάσταση θετικής διάθεσης με αποφυγή των σκέψεων που σχετίζονται με τον παράγοντα - κόπωση.
Δεύτερον, η μουσική μεταβάλλει τα επίπεδα διέγερσης και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα είδος διεγερτικού προ του αγώνα ή ως ηρεμιστικό για να καταπραΰνει αγχωμένους αθλητές (βλ. Καραγιώργης, Drew & Terry, 1996).
Τρίτον, η μουσική είναι ευεργετική, επειδή υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του μουσικού ρυθμού και της ανθρώπινης κίνησης, ως εκ τούτου, ο συγχρονισμός μουσικής και άσκησης παγίως καταδεικνύει αυξημένα επίπεδα απόδοσης έργου στους συμμετέχοντες στην άσκηση (βλ. Καραγιώργης & Terry, 1997, ανασκόπηση).
Τέταρτον, ως συνέχεια του προηγούμενου σημείου, οι ρυθμικές ιδιότητες της μουσικής επίσης μιμούνται πρότυπες φόρμες σωματικών δεξιοτήτων, επομένως, η μουσική μπορεί να βελτιώσει τις κινητικές δεξιότητες και να δημιουργήσει καλύτερο μαθησιακό περιβάλλον.
Επιλέγοντας τη ¨σωστή¨ μουσική Η πρόσφατη εργασία μας (Καραγιώργης, Terry & Lane, 1997) δείχνει ότι υπάρχουν τέσσερις βασικοί παράγοντες που επιδρούν στις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής. Πρώτον, δεδομένου ότι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη την προδιάθεση να αντιδρούν σε ρυθμικά ερεθίσματα, η Ρυθμική Αντίδραση στη μουσική είναι εξέχων παράγοντας. Δεύτερον, οι μελωδικές και αρμονικές πλευρές της μουσικής διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει ο ακροατής τη μουσική και επηρεάζουν το θυμικό του. Αυτόν τον παράγοντα τον αποκαλώ Μουσικότητα. Τρίτον, οι Πολιτιστικές Επιδράσεις που ασκεί η μουσική θα επηρεάσουν την αντίδραση του ακροατή, ανάλογα με τις κοινωνικο-πολιτιστικές καταβολές και τα ακούσματα που έχει ο ακροατής. Τέταρτον, ο παράγοντας Συσχέτισης ο οποίος παραπέμπει στους εξω-μουσικούς συσχετισμούς που προκαλεί η μουσική, δηλαδή, ο ήχος μπορεί να εμπνεύσει τη σωματική δραστηριότητα.
Οι παράγοντες 1 και 2, Ρυθμική Αντίδραση και Μουσικότητα, ενυπάρχουν στη μουσική σύνθεση, ενώ οι παράγοντες 3 και 4, Πολιτιστικές Επιδράσεις και Συσχέτιση, είναι εξωγενείς και σχετίζονται με τον υποκειμενικό τρόπο ερμηνείας της μουσικής. Ένα μουσικό κομμάτι για να μπορέσει να παρακινήσει τον ακροατή, πρέπει να έχει ισχυρές ρυθμικές ιδιότητες που να ισοδυναμούν με την επιτελούμενη δραστηριότητα, καθώς και μουσικό τέμπο που να ταιριάζει με τον προβλεπόμενο ρυθμό της καρδιάς. Η μελωδία και η αρμονία της μουσικής πρέπει να προάγουν μια κατάσταση καλής διάθεσης, με άλλα λόγια, πρέπει να ενεργοποιούν τον ακροατή και να αυξάνουν το σθένος του. Η μουσική πρέπει επίσης να προέρχεται από το κοινωνικο-πολιτιστικό υπόβαθρο του ακροατή και να συμφωνεί με τις προτιμήσεις του. Τέλος, είναι ιδανικό η μουσική να συνδέεται με τη σωματική δραστηριότητα, είτε μέσα από τους στίχους, π.χ. «Δούλεψε το σώμα σου!» είτε να παραπέμπει σε κάποιο άλλο μέσο επικοινωνίας, όπως κινηματογράφο ή τηλεόραση. Υπάρχουν τρία πρόσθετα κριτήρια όταν επιλέγει κανείς μουσική: 1. Η ποικιλία στη μουσική τείνει να διατηρεί το ενδιαφέρον του αθλητή στη δραστηριότητα. 2. Η ένταση της μουσικής δεν πρέπει να καλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο κατά την άσκηση. 3. Αν συγχρονίζετε μουσική με άσκηση, το τέμπο της μουσικής πρέπει να συμπίπτει με τον επιδιωκόμενο ρυθμό έργου. Για παράδειγμα, αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 100 χεριές το λεπτό, λογικό είναι να επιλέξετε μουσική που παίζει με 100 χτύπους το λεπτό (beats per minute: bpm). Αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 60 χεριές το λεπτό, μπορείτε εναλλακτικά να χρησιμοποιήσετε ένα μουσικό τέμπο 120 bpm, μια που μπορείτε να κάνετε μία χεριά σε κάθε δυο χτύπους.
Μουσική και κατάσταση ψυχολογικής ροής Η τελευταία μας έρευνα (Kαραγιώργης & Terry, 1998) ανέδειξε μια ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στη μουσική και την επίτευξη της ψυχολογικής ροής (flow state) κατά την άσκηση αερόβιου χορού. Η ψυχολογική ροή επιφέρει μια τροποποιημένη κατάσταση επίγνωσης, κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας, στην οποία νους και σώμα λειτουργούν στον ¨αυτόματο πιλότο¨ με ελάχιστη συνειδητή προσπάθεια. Ορισμένοι προπονητές περιγράφουν αυτήν την κατάσταση σαν να ¨βγαίνει κανείς από τον εαυτό του¨, κάτι σαν έκσταση ή υπνωτισμό. Η ροή συνδέεται με άριστη ψυχολογική κατάσταση και εκφράζει την πλήρη απόλαυση και τη βύθιση στη φυσική δραστηριότητα.
Στην έρευνά μας συμμετείχαν 1231 χορευτές αερόβιου χορού, στους οποίους ζητήθηκε να αξιολογήσουν, απαντώντας στο ερωτηματολόγιο, τις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής που χρησιμοποιήθηκε στο μάθημα για την ολοκλήρωση της εκγύμνασής τους.
Το συμπέρασμα από την έρευνα ήταν ότι η μουσική μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στα επίπεδα της απόλαυσης κατά την άσκηση και ότι η επιλογή της ¨σωστής¨ μουσικής μπορεί να είναι βασικός παράγοντας ώστε ο αθλητής να παραμένει προσηλωμένος στην άσκηση.
*Ο Δρ. Καραγιώργης είναι ψυχολόγος, επιστημονικός σύμβουλος και ερευνητής Αθλητισμού και Ασκησης, αναγνωρισμένος από τη Βρετανική Ένωση Επιστημών Αθλητισμού και Ασκησης (BASES). Είναι μέλος της συμβουλευτικής ομάδας ψυχολόγων της Βρετανικής Ολυμπιακής Ένωσης και λέκτορας Αθλητικής Ψυχολογίας στη Σχολή Αθλητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Μπρούνελ.
ΠΗΓΗ:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΟΜΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Πρώτον, κατά τη διάρκεια της υπομέγιστης επαναληπτικής άσκησης, όπως π.χ. το τρέξιμο, η μουσική μπορεί να περιορίσει την προσοχή του αθλητή και κατά συνέπεια, να την αποσπάσει από το αίσθημα της κόπωσης. Αυτή είναι μια τεχνική την οποία πολλοί μαραθωνοδρόμοι και τριαθλητές αναφέρουν ως διαχωρισμό, δηλαδή εστίαση της προσοχής σε ερεθίσματα που δεν σχετίζονται με το έργο (σ.τ.μ. την αθλητική προσπάθεια), όπως για παράδειγμα ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο ή αριθμητικές πράξεις με το μυαλό.Ο αποτελεσματικός διαχωρισμός τείνει να προάγει μια κατάσταση θετικής διάθεσης με αποφυγή των σκέψεων που σχετίζονται με τον παράγοντα - κόπωση.
Δεύτερον, η μουσική μεταβάλλει τα επίπεδα διέγερσης και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα είδος διεγερτικού προ του αγώνα ή ως ηρεμιστικό για να καταπραΰνει αγχωμένους αθλητές (βλ. Καραγιώργης, Drew & Terry, 1996).
Τρίτον, η μουσική είναι ευεργετική, επειδή υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του μουσικού ρυθμού και της ανθρώπινης κίνησης, ως εκ τούτου, ο συγχρονισμός μουσικής και άσκησης παγίως καταδεικνύει αυξημένα επίπεδα απόδοσης έργου στους συμμετέχοντες στην άσκηση (βλ. Καραγιώργης & Terry, 1997, ανασκόπηση).
Τέταρτον, ως συνέχεια του προηγούμενου σημείου, οι ρυθμικές ιδιότητες της μουσικής επίσης μιμούνται πρότυπες φόρμες σωματικών δεξιοτήτων, επομένως, η μουσική μπορεί να βελτιώσει τις κινητικές δεξιότητες και να δημιουργήσει καλύτερο μαθησιακό περιβάλλον.
Επιλέγοντας τη ¨σωστή¨ μουσική Η πρόσφατη εργασία μας (Καραγιώργης, Terry & Lane, 1997) δείχνει ότι υπάρχουν τέσσερις βασικοί παράγοντες που επιδρούν στις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής. Πρώτον, δεδομένου ότι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη την προδιάθεση να αντιδρούν σε ρυθμικά ερεθίσματα, η Ρυθμική Αντίδραση στη μουσική είναι εξέχων παράγοντας. Δεύτερον, οι μελωδικές και αρμονικές πλευρές της μουσικής διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει ο ακροατής τη μουσική και επηρεάζουν το θυμικό του. Αυτόν τον παράγοντα τον αποκαλώ Μουσικότητα. Τρίτον, οι Πολιτιστικές Επιδράσεις που ασκεί η μουσική θα επηρεάσουν την αντίδραση του ακροατή, ανάλογα με τις κοινωνικο-πολιτιστικές καταβολές και τα ακούσματα που έχει ο ακροατής. Τέταρτον, ο παράγοντας Συσχέτισης ο οποίος παραπέμπει στους εξω-μουσικούς συσχετισμούς που προκαλεί η μουσική, δηλαδή, ο ήχος μπορεί να εμπνεύσει τη σωματική δραστηριότητα.
Οι παράγοντες 1 και 2, Ρυθμική Αντίδραση και Μουσικότητα, ενυπάρχουν στη μουσική σύνθεση, ενώ οι παράγοντες 3 και 4, Πολιτιστικές Επιδράσεις και Συσχέτιση, είναι εξωγενείς και σχετίζονται με τον υποκειμενικό τρόπο ερμηνείας της μουσικής. Ένα μουσικό κομμάτι για να μπορέσει να παρακινήσει τον ακροατή, πρέπει να έχει ισχυρές ρυθμικές ιδιότητες που να ισοδυναμούν με την επιτελούμενη δραστηριότητα, καθώς και μουσικό τέμπο που να ταιριάζει με τον προβλεπόμενο ρυθμό της καρδιάς. Η μελωδία και η αρμονία της μουσικής πρέπει να προάγουν μια κατάσταση καλής διάθεσης, με άλλα λόγια, πρέπει να ενεργοποιούν τον ακροατή και να αυξάνουν το σθένος του. Η μουσική πρέπει επίσης να προέρχεται από το κοινωνικο-πολιτιστικό υπόβαθρο του ακροατή και να συμφωνεί με τις προτιμήσεις του. Τέλος, είναι ιδανικό η μουσική να συνδέεται με τη σωματική δραστηριότητα, είτε μέσα από τους στίχους, π.χ. «Δούλεψε το σώμα σου!» είτε να παραπέμπει σε κάποιο άλλο μέσο επικοινωνίας, όπως κινηματογράφο ή τηλεόραση. Υπάρχουν τρία πρόσθετα κριτήρια όταν επιλέγει κανείς μουσική: 1. Η ποικιλία στη μουσική τείνει να διατηρεί το ενδιαφέρον του αθλητή στη δραστηριότητα. 2. Η ένταση της μουσικής δεν πρέπει να καλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο κατά την άσκηση. 3. Αν συγχρονίζετε μουσική με άσκηση, το τέμπο της μουσικής πρέπει να συμπίπτει με τον επιδιωκόμενο ρυθμό έργου. Για παράδειγμα, αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 100 χεριές το λεπτό, λογικό είναι να επιλέξετε μουσική που παίζει με 100 χτύπους το λεπτό (beats per minute: bpm). Αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 60 χεριές το λεπτό, μπορείτε εναλλακτικά να χρησιμοποιήσετε ένα μουσικό τέμπο 120 bpm, μια που μπορείτε να κάνετε μία χεριά σε κάθε δυο χτύπους.
Μουσική και κατάσταση ψυχολογικής ροής Η τελευταία μας έρευνα (Kαραγιώργης & Terry, 1998) ανέδειξε μια ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στη μουσική και την επίτευξη της ψυχολογικής ροής (flow state) κατά την άσκηση αερόβιου χορού. Η ψυχολογική ροή επιφέρει μια τροποποιημένη κατάσταση επίγνωσης, κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας, στην οποία νους και σώμα λειτουργούν στον ¨αυτόματο πιλότο¨ με ελάχιστη συνειδητή προσπάθεια. Ορισμένοι προπονητές περιγράφουν αυτήν την κατάσταση σαν να ¨βγαίνει κανείς από τον εαυτό του¨, κάτι σαν έκσταση ή υπνωτισμό. Η ροή συνδέεται με άριστη ψυχολογική κατάσταση και εκφράζει την πλήρη απόλαυση και τη βύθιση στη φυσική δραστηριότητα.
Στην έρευνά μας συμμετείχαν 1231 χορευτές αερόβιου χορού, στους οποίους ζητήθηκε να αξιολογήσουν, απαντώντας στο ερωτηματολόγιο, τις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής που χρησιμοποιήθηκε στο μάθημα για την ολοκλήρωση της εκγύμνασής τους.
Το συμπέρασμα από την έρευνα ήταν ότι η μουσική μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στα επίπεδα της απόλαυσης κατά την άσκηση και ότι η επιλογή της ¨σωστής¨ μουσικής μπορεί να είναι βασικός παράγοντας ώστε ο αθλητής να παραμένει προσηλωμένος στην άσκηση.
*Ο Δρ. Καραγιώργης είναι ψυχολόγος, επιστημονικός σύμβουλος και ερευνητής Αθλητισμού και Ασκησης, αναγνωρισμένος από τη Βρετανική Ένωση Επιστημών Αθλητισμού και Ασκησης (BASES). Είναι μέλος της συμβουλευτικής ομάδας ψυχολόγων της Βρετανικής Ολυμπιακής Ένωσης και λέκτορας Αθλητικής Ψυχολογίας στη Σχολή Αθλητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Μπρούνελ.
ΠΗΓΗ:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΟΜΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)



