3/2/10
ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΑΛΗΣ ΛΑΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΥ
Το Σάββατο 30 Ιανουαρίου συναντήθηκαν οι σύλλογοι Πάλης Λαυρίου και Φιλαθλητικός και έκαναν κοινή προπόνηση στο κλειστό του Λαυρίου.
1/2/10
ΠΩΣ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟΒΟΗΘΑ ΤΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Έχετε αναρωτηθεί για ποιο λόγο ακούμε μουσική όταν τρέχουμε; Μήπως είναι ένας εύκολος τρόπος να κυλάει ευχάριστα η ώρα της προπόνησης ή συνδέεται και με άλλα βαθύτερα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης; Μια έρευνα για τη συμβολή της μουσικής στις αθλητικές επιδόσεις (Καραγιώργης & Terry, 1997), ανέδειξε 4 βασικούς τρόπους με τους οποίους η μουσική μπορεί να υποβοηθήσει τις επιδόσεις στα αθλήματα και την άσκηση.
Πρώτον, κατά τη διάρκεια της υπομέγιστης επαναληπτικής άσκησης, όπως π.χ. το τρέξιμο, η μουσική μπορεί να περιορίσει την προσοχή του αθλητή και κατά συνέπεια, να την αποσπάσει από το αίσθημα της κόπωσης. Αυτή είναι μια τεχνική την οποία πολλοί μαραθωνοδρόμοι και τριαθλητές αναφέρουν ως διαχωρισμό, δηλαδή εστίαση της προσοχής σε ερεθίσματα που δεν σχετίζονται με το έργο (σ.τ.μ. την αθλητική προσπάθεια), όπως για παράδειγμα ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο ή αριθμητικές πράξεις με το μυαλό.Ο αποτελεσματικός διαχωρισμός τείνει να προάγει μια κατάσταση θετικής διάθεσης με αποφυγή των σκέψεων που σχετίζονται με τον παράγοντα - κόπωση.
Δεύτερον, η μουσική μεταβάλλει τα επίπεδα διέγερσης και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα είδος διεγερτικού προ του αγώνα ή ως ηρεμιστικό για να καταπραΰνει αγχωμένους αθλητές (βλ. Καραγιώργης, Drew & Terry, 1996).
Τρίτον, η μουσική είναι ευεργετική, επειδή υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του μουσικού ρυθμού και της ανθρώπινης κίνησης, ως εκ τούτου, ο συγχρονισμός μουσικής και άσκησης παγίως καταδεικνύει αυξημένα επίπεδα απόδοσης έργου στους συμμετέχοντες στην άσκηση (βλ. Καραγιώργης & Terry, 1997, ανασκόπηση).
Τέταρτον, ως συνέχεια του προηγούμενου σημείου, οι ρυθμικές ιδιότητες της μουσικής επίσης μιμούνται πρότυπες φόρμες σωματικών δεξιοτήτων, επομένως, η μουσική μπορεί να βελτιώσει τις κινητικές δεξιότητες και να δημιουργήσει καλύτερο μαθησιακό περιβάλλον.
Επιλέγοντας τη ¨σωστή¨ μουσική Η πρόσφατη εργασία μας (Καραγιώργης, Terry & Lane, 1997) δείχνει ότι υπάρχουν τέσσερις βασικοί παράγοντες που επιδρούν στις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής. Πρώτον, δεδομένου ότι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη την προδιάθεση να αντιδρούν σε ρυθμικά ερεθίσματα, η Ρυθμική Αντίδραση στη μουσική είναι εξέχων παράγοντας. Δεύτερον, οι μελωδικές και αρμονικές πλευρές της μουσικής διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει ο ακροατής τη μουσική και επηρεάζουν το θυμικό του. Αυτόν τον παράγοντα τον αποκαλώ Μουσικότητα. Τρίτον, οι Πολιτιστικές Επιδράσεις που ασκεί η μουσική θα επηρεάσουν την αντίδραση του ακροατή, ανάλογα με τις κοινωνικο-πολιτιστικές καταβολές και τα ακούσματα που έχει ο ακροατής. Τέταρτον, ο παράγοντας Συσχέτισης ο οποίος παραπέμπει στους εξω-μουσικούς συσχετισμούς που προκαλεί η μουσική, δηλαδή, ο ήχος μπορεί να εμπνεύσει τη σωματική δραστηριότητα.
Οι παράγοντες 1 και 2, Ρυθμική Αντίδραση και Μουσικότητα, ενυπάρχουν στη μουσική σύνθεση, ενώ οι παράγοντες 3 και 4, Πολιτιστικές Επιδράσεις και Συσχέτιση, είναι εξωγενείς και σχετίζονται με τον υποκειμενικό τρόπο ερμηνείας της μουσικής. Ένα μουσικό κομμάτι για να μπορέσει να παρακινήσει τον ακροατή, πρέπει να έχει ισχυρές ρυθμικές ιδιότητες που να ισοδυναμούν με την επιτελούμενη δραστηριότητα, καθώς και μουσικό τέμπο που να ταιριάζει με τον προβλεπόμενο ρυθμό της καρδιάς. Η μελωδία και η αρμονία της μουσικής πρέπει να προάγουν μια κατάσταση καλής διάθεσης, με άλλα λόγια, πρέπει να ενεργοποιούν τον ακροατή και να αυξάνουν το σθένος του. Η μουσική πρέπει επίσης να προέρχεται από το κοινωνικο-πολιτιστικό υπόβαθρο του ακροατή και να συμφωνεί με τις προτιμήσεις του. Τέλος, είναι ιδανικό η μουσική να συνδέεται με τη σωματική δραστηριότητα, είτε μέσα από τους στίχους, π.χ. «Δούλεψε το σώμα σου!» είτε να παραπέμπει σε κάποιο άλλο μέσο επικοινωνίας, όπως κινηματογράφο ή τηλεόραση. Υπάρχουν τρία πρόσθετα κριτήρια όταν επιλέγει κανείς μουσική: 1. Η ποικιλία στη μουσική τείνει να διατηρεί το ενδιαφέρον του αθλητή στη δραστηριότητα. 2. Η ένταση της μουσικής δεν πρέπει να καλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο κατά την άσκηση. 3. Αν συγχρονίζετε μουσική με άσκηση, το τέμπο της μουσικής πρέπει να συμπίπτει με τον επιδιωκόμενο ρυθμό έργου. Για παράδειγμα, αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 100 χεριές το λεπτό, λογικό είναι να επιλέξετε μουσική που παίζει με 100 χτύπους το λεπτό (beats per minute: bpm). Αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 60 χεριές το λεπτό, μπορείτε εναλλακτικά να χρησιμοποιήσετε ένα μουσικό τέμπο 120 bpm, μια που μπορείτε να κάνετε μία χεριά σε κάθε δυο χτύπους.
Μουσική και κατάσταση ψυχολογικής ροής Η τελευταία μας έρευνα (Kαραγιώργης & Terry, 1998) ανέδειξε μια ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στη μουσική και την επίτευξη της ψυχολογικής ροής (flow state) κατά την άσκηση αερόβιου χορού. Η ψυχολογική ροή επιφέρει μια τροποποιημένη κατάσταση επίγνωσης, κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας, στην οποία νους και σώμα λειτουργούν στον ¨αυτόματο πιλότο¨ με ελάχιστη συνειδητή προσπάθεια. Ορισμένοι προπονητές περιγράφουν αυτήν την κατάσταση σαν να ¨βγαίνει κανείς από τον εαυτό του¨, κάτι σαν έκσταση ή υπνωτισμό. Η ροή συνδέεται με άριστη ψυχολογική κατάσταση και εκφράζει την πλήρη απόλαυση και τη βύθιση στη φυσική δραστηριότητα.
Στην έρευνά μας συμμετείχαν 1231 χορευτές αερόβιου χορού, στους οποίους ζητήθηκε να αξιολογήσουν, απαντώντας στο ερωτηματολόγιο, τις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής που χρησιμοποιήθηκε στο μάθημα για την ολοκλήρωση της εκγύμνασής τους.
Το συμπέρασμα από την έρευνα ήταν ότι η μουσική μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στα επίπεδα της απόλαυσης κατά την άσκηση και ότι η επιλογή της ¨σωστής¨ μουσικής μπορεί να είναι βασικός παράγοντας ώστε ο αθλητής να παραμένει προσηλωμένος στην άσκηση.
*Ο Δρ. Καραγιώργης είναι ψυχολόγος, επιστημονικός σύμβουλος και ερευνητής Αθλητισμού και Ασκησης, αναγνωρισμένος από τη Βρετανική Ένωση Επιστημών Αθλητισμού και Ασκησης (BASES). Είναι μέλος της συμβουλευτικής ομάδας ψυχολόγων της Βρετανικής Ολυμπιακής Ένωσης και λέκτορας Αθλητικής Ψυχολογίας στη Σχολή Αθλητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Μπρούνελ.
ΠΗΓΗ:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΟΜΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
Πρώτον, κατά τη διάρκεια της υπομέγιστης επαναληπτικής άσκησης, όπως π.χ. το τρέξιμο, η μουσική μπορεί να περιορίσει την προσοχή του αθλητή και κατά συνέπεια, να την αποσπάσει από το αίσθημα της κόπωσης. Αυτή είναι μια τεχνική την οποία πολλοί μαραθωνοδρόμοι και τριαθλητές αναφέρουν ως διαχωρισμό, δηλαδή εστίαση της προσοχής σε ερεθίσματα που δεν σχετίζονται με το έργο (σ.τ.μ. την αθλητική προσπάθεια), όπως για παράδειγμα ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο ή αριθμητικές πράξεις με το μυαλό.Ο αποτελεσματικός διαχωρισμός τείνει να προάγει μια κατάσταση θετικής διάθεσης με αποφυγή των σκέψεων που σχετίζονται με τον παράγοντα - κόπωση.
Δεύτερον, η μουσική μεταβάλλει τα επίπεδα διέγερσης και επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα είδος διεγερτικού προ του αγώνα ή ως ηρεμιστικό για να καταπραΰνει αγχωμένους αθλητές (βλ. Καραγιώργης, Drew & Terry, 1996).
Τρίτον, η μουσική είναι ευεργετική, επειδή υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του μουσικού ρυθμού και της ανθρώπινης κίνησης, ως εκ τούτου, ο συγχρονισμός μουσικής και άσκησης παγίως καταδεικνύει αυξημένα επίπεδα απόδοσης έργου στους συμμετέχοντες στην άσκηση (βλ. Καραγιώργης & Terry, 1997, ανασκόπηση).
Τέταρτον, ως συνέχεια του προηγούμενου σημείου, οι ρυθμικές ιδιότητες της μουσικής επίσης μιμούνται πρότυπες φόρμες σωματικών δεξιοτήτων, επομένως, η μουσική μπορεί να βελτιώσει τις κινητικές δεξιότητες και να δημιουργήσει καλύτερο μαθησιακό περιβάλλον.
Επιλέγοντας τη ¨σωστή¨ μουσική Η πρόσφατη εργασία μας (Καραγιώργης, Terry & Lane, 1997) δείχνει ότι υπάρχουν τέσσερις βασικοί παράγοντες που επιδρούν στις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής. Πρώτον, δεδομένου ότι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη την προδιάθεση να αντιδρούν σε ρυθμικά ερεθίσματα, η Ρυθμική Αντίδραση στη μουσική είναι εξέχων παράγοντας. Δεύτερον, οι μελωδικές και αρμονικές πλευρές της μουσικής διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει ο ακροατής τη μουσική και επηρεάζουν το θυμικό του. Αυτόν τον παράγοντα τον αποκαλώ Μουσικότητα. Τρίτον, οι Πολιτιστικές Επιδράσεις που ασκεί η μουσική θα επηρεάσουν την αντίδραση του ακροατή, ανάλογα με τις κοινωνικο-πολιτιστικές καταβολές και τα ακούσματα που έχει ο ακροατής. Τέταρτον, ο παράγοντας Συσχέτισης ο οποίος παραπέμπει στους εξω-μουσικούς συσχετισμούς που προκαλεί η μουσική, δηλαδή, ο ήχος μπορεί να εμπνεύσει τη σωματική δραστηριότητα.
Οι παράγοντες 1 και 2, Ρυθμική Αντίδραση και Μουσικότητα, ενυπάρχουν στη μουσική σύνθεση, ενώ οι παράγοντες 3 και 4, Πολιτιστικές Επιδράσεις και Συσχέτιση, είναι εξωγενείς και σχετίζονται με τον υποκειμενικό τρόπο ερμηνείας της μουσικής. Ένα μουσικό κομμάτι για να μπορέσει να παρακινήσει τον ακροατή, πρέπει να έχει ισχυρές ρυθμικές ιδιότητες που να ισοδυναμούν με την επιτελούμενη δραστηριότητα, καθώς και μουσικό τέμπο που να ταιριάζει με τον προβλεπόμενο ρυθμό της καρδιάς. Η μελωδία και η αρμονία της μουσικής πρέπει να προάγουν μια κατάσταση καλής διάθεσης, με άλλα λόγια, πρέπει να ενεργοποιούν τον ακροατή και να αυξάνουν το σθένος του. Η μουσική πρέπει επίσης να προέρχεται από το κοινωνικο-πολιτιστικό υπόβαθρο του ακροατή και να συμφωνεί με τις προτιμήσεις του. Τέλος, είναι ιδανικό η μουσική να συνδέεται με τη σωματική δραστηριότητα, είτε μέσα από τους στίχους, π.χ. «Δούλεψε το σώμα σου!» είτε να παραπέμπει σε κάποιο άλλο μέσο επικοινωνίας, όπως κινηματογράφο ή τηλεόραση. Υπάρχουν τρία πρόσθετα κριτήρια όταν επιλέγει κανείς μουσική: 1. Η ποικιλία στη μουσική τείνει να διατηρεί το ενδιαφέρον του αθλητή στη δραστηριότητα. 2. Η ένταση της μουσικής δεν πρέπει να καλύπτεται από τον περιβάλλοντα θόρυβο κατά την άσκηση. 3. Αν συγχρονίζετε μουσική με άσκηση, το τέμπο της μουσικής πρέπει να συμπίπτει με τον επιδιωκόμενο ρυθμό έργου. Για παράδειγμα, αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 100 χεριές το λεπτό, λογικό είναι να επιλέξετε μουσική που παίζει με 100 χτύπους το λεπτό (beats per minute: bpm). Αν κολυμπάτε πρόσθιο με ρυθμό 60 χεριές το λεπτό, μπορείτε εναλλακτικά να χρησιμοποιήσετε ένα μουσικό τέμπο 120 bpm, μια που μπορείτε να κάνετε μία χεριά σε κάθε δυο χτύπους.
Μουσική και κατάσταση ψυχολογικής ροής Η τελευταία μας έρευνα (Kαραγιώργης & Terry, 1998) ανέδειξε μια ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στη μουσική και την επίτευξη της ψυχολογικής ροής (flow state) κατά την άσκηση αερόβιου χορού. Η ψυχολογική ροή επιφέρει μια τροποποιημένη κατάσταση επίγνωσης, κατά τη διάρκεια της φυσικής δραστηριότητας, στην οποία νους και σώμα λειτουργούν στον ¨αυτόματο πιλότο¨ με ελάχιστη συνειδητή προσπάθεια. Ορισμένοι προπονητές περιγράφουν αυτήν την κατάσταση σαν να ¨βγαίνει κανείς από τον εαυτό του¨, κάτι σαν έκσταση ή υπνωτισμό. Η ροή συνδέεται με άριστη ψυχολογική κατάσταση και εκφράζει την πλήρη απόλαυση και τη βύθιση στη φυσική δραστηριότητα.
Στην έρευνά μας συμμετείχαν 1231 χορευτές αερόβιου χορού, στους οποίους ζητήθηκε να αξιολογήσουν, απαντώντας στο ερωτηματολόγιο, τις κινητήριες ιδιότητες της μουσικής που χρησιμοποιήθηκε στο μάθημα για την ολοκλήρωση της εκγύμνασής τους.
Το συμπέρασμα από την έρευνα ήταν ότι η μουσική μπορεί να έχει μεγάλη επίδραση στα επίπεδα της απόλαυσης κατά την άσκηση και ότι η επιλογή της ¨σωστής¨ μουσικής μπορεί να είναι βασικός παράγοντας ώστε ο αθλητής να παραμένει προσηλωμένος στην άσκηση.
*Ο Δρ. Καραγιώργης είναι ψυχολόγος, επιστημονικός σύμβουλος και ερευνητής Αθλητισμού και Ασκησης, αναγνωρισμένος από τη Βρετανική Ένωση Επιστημών Αθλητισμού και Ασκησης (BASES). Είναι μέλος της συμβουλευτικής ομάδας ψυχολόγων της Βρετανικής Ολυμπιακής Ένωσης και λέκτορας Αθλητικής Ψυχολογίας στη Σχολή Αθλητικών Επιστημών του πανεπιστημίου του Μπρούνελ.
ΠΗΓΗ:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΟΜΕΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ
31/1/10
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Ο σύλλογος Πάλη-Ρυθμική του Δήμου Μεσσαπίων ενημερώνει ότι από την Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010 αρχίζουν το πρόγραμμα Γυμναστικής ενηλίκων γυναικών στις εγκαταστάσεις του συλλόγου που βρίσκονται στο Δημοτικό Στάδιο Ψαχνών. και ώρα 21:00.
ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΣΚΥΘΗΣ ΑΝΑΧΑΡΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗ
πάλη είναι πολύ κουραστική ακόμη και στην
προπόνηση, ο Σόλων απαντά με τέτοιο τρόπο, που
αντιλαμβάνεται οποιοσδήποτε, ότι οι Έλληνες
είχαν άριστα κατανοήσει την αξία και τα
ευεργετικά αποτελέσματα της άσκησης του
σώματος:
"Η κουραστική προπόνηση και η άσκηση στους
κόπους όχι μόνο δεν καταναλώνει τη δύναμη του
ανθρώπου, αλλά αντίθετα την αυξάνει. Φαίνεται
ότι έχεις για την σωματική δύναμη την ιδέα που
έχεις για το νερό ή άλλο υγρό και που φοβάσαι
μήπως εξαντληθεί η δύναμη όπως εξαντλείται το
υγρό που διαφεύγει από το δοχείο του. Και
σκέφτεσαι μήπως φύγει ο ιδρώτας από τον
άνθρωπο και αφήσει το σώμα ξηρό. Αλλά δεν
είναι το ίδιο πράγμα. Η δύναμη όσο περισσότερο
εξαντλείται στους κόπους, τόσο περισσότερο
αυξάνει. Συμβαίνει στη δύναμη του ανθρώπου ότι
περίπου και στο μύθο της Λερναίας Ύδρας, αν
έτυχε να τον ακούσεις. Δηλαδή αντί μιας κεφαλής
που της έκοβαν, ξεφύτρωναν άλλες δύο".
30/1/10
ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ: ΡΥΘΜΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ
Με ξεχωριστή χάρη, δεξιότητα, δυναμική κίνηση σε ένα άθλημα που οι γυναίκες αναδεικνύουν τη θηλυκότητά τους
Tης Σπυριδουλας Σπανεα
Πανέμορφα κορίτσια με λαμπερά κορμάκια και μαλλιά στολισμένα με πολύχρωμα τσιμπιδάκια και γκλίτερ με τη συνοδεία μουσικής και χρησιμοποιώντας το σώμα τους σε συνδυασμό με κάποια όργανα επιδίδονται σε μια σειρά ασκήσεων όπου τέχνη και αθλητισμός συνυπάρχουν, προσελκύοντας, έτσι, χιλιάδες θεατές. Αυτή είναι η ρυθμική γυμναστική. Χάρη, ρυθμός, δεξιότητα, δυναμική κίνηση σε ένα άθλημα αποκλειστικά για γυναίκες. Το ιδανικό σπορ για μια πιτσιρίκα. Μέσα από τη ρυθμική γυμναστική η μικρή θα μάθει να κινείται με χάρη και να στέκεται σωστά. Ακόμα και να μη γίνει πρωταθλήτρια όσα θα διδαχθεί θα τη βοηθήσουν να διαθέτει περισσότερη θηλυκότητα στην υπόλοιπή ζωή.
Η ρυθμική γυμναστική μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1984 (Λος Αντζελες) αλλά μόνο με το ατομικό, ενώ το ανσάμπλ (ομαδικό) πρωτοεμφανίστηκε στους Ολυμπιακούς του 1996 στην Ατλάντα. Στη χώρα μας η Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1997. Μέχρι τότε, οι δραστηριότητές της υπάγονταν στον ΣΕΓΑΣ. Το 1987 η Μαρία Παπαδοπούλου και η Ιρίνα Ιλίεβα βοήθησαν να γίνει η πρώτη εθνική ομάδα ανσάμπλ. Το 1988, οι Μαρία Αλεβίζου, Γιώτα Τσίτσελα αγωνίστηκαν στους Ολυμπιακούς. Κορυφαία στιγμή για την εθνική ομάδα του ανσάμπλ ήταν το 2000, στο Σίδνεϊ, όταν οι γυμνάστριές μας κατέκτησαν το χάλκινο ολυμπιακό μετάλλιο. «Η ιδανική ηλικία για να αρχίσει ένα κορίτσι είναι γύρω στα έξι αλλά μπορεί να ξεκινήσει και νωρίτερα. Στα οκτώ μπορεί να κατεβεί για πρώτη φορά σε αγώνες. Στην αρχή οι κοπέλες μαθαίνουν τη βασική τεχνική του μπαλέτου. Στη συνέχεια μπαίνουν τα όργανα το σχοινάκι, η μπάλα και τελευταία η κορδέλα καθώς είναι δύσκολη στον χειρισμό. Το μάθημα ξεκινάει σαν παιχνίδι με την μπάλα και στη συνέχεια το παιδί μαθαίνει να κάνει μικρά πετάγματα», μας λέει η παλαιά προπονήτρια της εθνικής ομάδας, Μαρία Παπαδοπούλου.
Τα οφέλη
Με τη ρυθμική γυμναστική και τα οφέλη της έχουν ασχοληθεί αρκετοί επιστήμονες. Ετσι, ύστερα από έρευνες προέκυψε ότι ωφελεί στην:
- Ανάπτυξη του συντονισμού.
- Βελτίωση της ευελιξίας.
- Οικοδόμηση της δύναμης και της πρόληψης.
- Βάση για την ενασχόληση με άλλα αθλήματα όπως τις πολεμικές τέχνες, κολύμβηση, καταδύσεις και χορό.
- Ισορροπία.
Βέβαια, τα μέγιστα οφέλη είναι στη νοητική λειτουργία καθώς ένα παιδί αποκτά:
- Ικανότητα να ακούει και να ακολουθεί κατευθύνσεις
- Αυτοσεβασμό και οικοδόμηση εμπιστοσύνης
- Στόχο για αποτέλεσμα με βάση τις προσωπικές δεξιότητες και αυτοσυγκέντρωση.
- Η συνεργασία και αλληλοβοήθεια επιδρούν στην κατανόηση του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος
- Ενίσχυση της απόδοσης.
- Προσοχή στη λεπτομέρεια.
- Εμμονή.
Ακόμα και όταν μια αθλήτρια σταματήσει να ασχολείται με τη ρυθμική οι ευεργετικές ιδιότητές της θα υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της. Το κορίτσι μαθαίνει να ελέγχει το σώμα του σε άπειρες θέσεις και να διαθέτει εξαιρετική ευκαμψία που μπορεί να αποτελέσει ένα είδος ενίσχυσης του σώματος για μείωση των τραυματισμών.
Μια γυμνάστρια μαθαίνει από τα πρώτα της βήματα πώς να πέσει στο έδαφος και να μην τραυματιστεί. Επίσης, ύστερα από έρευνες προέκυψε ότι οι αθλήτριες της γυμναστικής είναι καλές μαθήτριες. Το άθλημα προωθεί τον αυτοσεβασμό και την αυτοπεποίθηση ενώ οι προπονήτριες διδάσκουν τους τρόπους συμπεριφοράς και τον σεβασμό.
ΠΗΓΗ:
Καθημερινή
Subscribe to:
Αναρτήσεις (Atom)


